داشتيم فدای سرهري پاتر و بستنی ميشديم. والا از اونجا شروع شد که يکی از دوستام بهم گفت که تو يه مغازه تو فلان مال کلِ جنساي هري پاتري رو از برتي بات گرفته تا بنر و پوستر رو به قسمت خيلی ارزون ميفروشن. منم اينو يادم بود تا ديروز که گزارمون اتفاقی افتاد به اون مال. تا پامون رسيد به اون مال, طبق معمول نميشه برم مالی که مكدانلد داشته باشه و من بستني نخورم رفتيم داشتيم بستني مي خورديم كه يهو برقاي يه طرف مال رفت و به فاصله ۱ دقيقه اينوره مال هم برقها رفت و زنگه خطره مال شروع کرد به بوق زدن مردم که اول خبر نداشتن چه خبر نشسته بودن از هم ميپرسيرن چه خبره كه يكي داد زد كه زنگ آتيشه تخليه كنيد ما هم مثل بقيه گيج و گنگ شروع كرديم به آروم آروم آمدن طرف خروجها. اين وسط قيافه ي بعضي از چيني ها كه خيلي ترسيده بودن و خانوم هايي كه با فويل هاي لايت به سرشون از سلموني آمده بودن بيرون و كسايي كه تو سينماي مال بودن ديدني بود. بالاخره آمديم بيرون و با فكر اينكه الان راديو ميگه چه جوري مال آتيش گرفته دووديم طرف ماشين. حالا رسيديم تو ماشين هرچي راديو رو ميگيريم هيچ صدايي از هيچ موجي نمياد و ما با فكر اينكه راديو خرابه شروع كرديم به مشت زدن كه يه آقاي ايراني تو ماشين بغل ما برگشت به خانومش گفت اين راديو چرا خرابه!!!!